ఆపత్కాలమున నాకు ఆశ్రయము నీవే

నీవు నన్ను పరిశోధించి పరిశీలించావు నేను లేచి కూర్చుండుటను సమస్తమెరిగితివి ఆకాశమునకు ఎక్కిననూ అక్కడ నీవే ఉన్నావు భూదిగంతములు చుట్టిననూ అక్కడ నీవే ఉన్నావు ఈ విశ్వమంత నీవే మమ్మేలుచున్నావు నీ కన్న దైవమెవరు మా పూజ్యనీయుడా ||ఆపత్కాలమున||

neevu nannu parishoodhinchi parisheelinchaavu neenu leechi kuurchundutanu samasthamerigithivi aakaashamunaku ekkinanuu akkada neevee unnaavu bhuudiganthamulu chuttinanuu akkada neevee unnaavu ee vishvamantha neevee mammeeluchunnaavu nee kanna daivamevaru maa puujyaneeyudaa ||aapathkaalamuna||

నేను నడచే మార్గమంతటిలో నీ దూతల చేత రాయి తగులక ఎత్తుకొనుమని ఆజ్ఞ ఇచ్చితివి మరణముగుండా వెళ్లిననూ విష సర్పములను తొక్కిననూ చేయి విడువక ఎప్పుడునూ విడనాడక నను ఎన్నడునూ నడిపించుచున్న దేవా నీకెంత ప్రేమ నాపై –

neenu nadachee maargamanthatiloo nee duuthala cheetha raayi thagulaka eththukonumani aajnya ichchithivi marannamugundaa velllinanuu vissa sarpamulanu thokkinanuu cheeyi viduvaka eppudunuu vidanaadaka nanu ennadunuu nadipinchuchunna deevaa neekentha preema naapai –