గాయపడిన నీ చేయి చాపుము

ఎండిన భూమిలో మొలచిన లేత మొక్క వలె నీవు ఎదిగితివి సురూపమైనా ఏ సొగసైనా లేనివానిగా నాకై మారితివి మనుషులందరు చూడనొల్లని రూపముగా నాకై మారితివి మా రోగములు మా వ్యసనములు నిశ్చయముగా నీవు భరియించితివి నీవు పొందిన దెబ్బల వలన స్వస్థత నాకు కలిగినది నీవు కార్చిన రక్తమే మా అందరికీ ఇల ప్రాణాధారము

endina bhuumiloo molachina leetha mokka vale neevu edigithivi suruupamainaa ee sogasainaa leenivaanigaa naakai maarithivi manussulandaru chuudanollani ruupamugaa naakai maarithivi maa roogamulu maa vyasanamulu nishchayamugaa neevu bhariyinchithivi neevu pondina debbala valana svasthatha naaku kaliginadi neevu kaarchina rakthamee maa andarikee ila praannaadhaaramu