స్తుతి పాడుటకే బ్రతికించిన

ప్రాణభయమును తొలగించినావు – ప్రాకారములను స్థాపించినావు సర్వజనులలో నీ మహిమ వివరింప దీర్ఘాయువుతో నను నింపినావు నీ కృపా బాహుళ్యమే వీడని అనుబంధమై తలచిన ప్రతిక్షణమున నూతన బలమిచ్చెను నాపై ఉదయించె నీ మహిమ కిరణాలు – కనుమరుగాయెను నా దుఖ:దినములు కృపలనుపొంది నీ కాడి మోయుటకు లోకములోనుండి ఏర్పరచినావు నీ దివ్య సంకల్పమే- అవనిలో శుభప్రదమై నీ నిత్య రాజ్యమునకై నిరీక్షణ కలిగించెను హేతువులేకయే ప్రేమించినావు – వేడుకగా ఇల నను మార్చినావు కలవరమొందిన వేళలయందు నా చేయి విడువక నడిపించినావు నీ ప్రేమ మాధుర్యమే నా నోట స్తుతిగానమై నిలిచిన ప్రతి స్థలమున పారెను సెలయేరులై

praannabhayamunu tholaginchinaavu – praakaaramulanu sthaapinchinaavu sarvajanulaloo nee mahima vivarinpa deerghaayuvuthoo nanu ninpinaavu nee krupaa baahullyamee veedani anubandhamai thalachina prathikssannamuna nuuthana balamichchenu naapai udayinche nee mahima kirannaalu – kanumarugaayenu naa dukha:dinamulu krupalanupondi nee kaadi mooyutaku lookamuloonundi eerparachinaavu nee divya sankalpamee- avaniloo shubhapradamai nee nithya raajyamunakai nireekssanna kaliginchenu heethuvuleekayee preeminchinaavu – veedukagaa ila nanu maarchinaavu kalavaramondina veellalayandu naa cheeyi viduvaka nadipinchinaavu nee preema maadhuryamee naa noota sthuthigaanamai nilichina prathi sthalamuna paarenu selayeerulai